قانون شماره 1192-2010 مصوب 11 اکتبر 2010 در ممنوعیت پوشش چهره در مکانهای عمومی

پرسش / پاسخ

ممنوعیت از کی اعمال خواهد شد؟
ممنوعیت پوشش چهره از 12 آوریل 2011 [23 فروردین 1390] اجرا میشود.

آیا قانون در همه جای فرانسه اعمال خواهد شد؟
پوشش چهره در فضاهای عمومی در تمامی خاک فرانسه ممنوع است، چه در متروپل و چه در سرزمینهای ماوراءبحار.

آیا قانون شامل خارجیها اعم از توریست و مقیم نیز میشود؟
قانون شامل همه است، چه زن، چه مرد، در هر سن و برای هر ملیت.

آیا مسافران خارجی که در فرانسه فقط توقف دارند نیز باید قانون ممنوعیت پوشش چهره را رعایت کنند؟
قانون ممنوعیت پوشش چهره در مناطق ترانزیت فرودگاهی فرانسه نیز اعمال میشود.

چه لباسهایی ممنوع است؟
لباسهایی که چهره را بپوشاند و شناسایی فرد را مانع شود. لازم نیست که حتماً کل چهره پوشیده باشد.
ممنوعیت خصوصاً شامل پنهان کردن چهره با باشلق، پوشش کامل (برقعه، نقاب،...)، جوراب زنانه، ماسک یا هر لباس یا وسیله دیگری باشد که منفرداً یا همراه با لباس دیگری موجب پوشش چهره شود. از آنجا که خلاف نقض مقررات است، نیت اهمیت ندارد و مهم این است که هدف، پوشش چهره باشد.

آیا پوششهایی هست که استثنا شده باشند؟
ماده 2 چندین استثنا را برشمره است.
نخست آنکه ممنوعیت شامل مواردی نمیشود که "پوشش به حکم یا به مجوز قانون یا مقررات باشد". چنین است برای نمونه مفاد ماده قانونی 1-431 راهنمایی و رانندگی که داشتن کاسک را برای رانندگان وسایط نقلیه موتوری دوچرخ الزامی میکند.
دوم نیز اینکه ممنوعیت شامل مواردی نمیشود که "پوشش به دلایل پزشکی یا حرفه ای موجه باشد". برای نمونه، چهره کسی ممکن است به دلایل پزشکی باندپیچی شده باشد.

منظور از فضای عمومی چیست؟
بر وفق ماده 2 قانون، "فضای عمومی عبارت است از معابر عمومی و مکانهایی که تردد به آنها برای عموم آزاد است یا مکانهایی که در آنها خدمات عمومی عرضه میشود".
منظور از مکانهایی که تردد به آنها برای عموم آزاد است، هم مکانهایی است که تردد به آنها برای عموم آزاد است و هم مکانهایی که اگرچه آزادی تردد برای عموم مشروط به شرایطی است، اما این شرایط برای کسی که بخواهد به آن مکان تردد کند، قابل برآورده شدن است (مثلاً با خرید بلیت و رفتن به سینما یا تئاتر).
مکانهای نمایشگاهی و تماشاخانه ها، مکانهای تجاری (کافه ها، رستورانها، فروشگاهها)، بانکها، ایستگاهای راه آهن، فرودگاهها و انواع وسایط نقلیه عمومی و همچنین بیشه زارها، پلاژها و بوستانهای عمومی نیز از این گونه مکانها به شمار میروند.
منظور از معابر عام نیز فضاهای تردد است.
بجز در مورد وسایط نقلیه عموی، سایر وسایط نقلیه ای که در معابر عام تردد کنند مکان اختصاصی تلقی میشوند. لذا شخصی که سوار بر خودرو خصوصی است و چهره اش را پوشانده مشمول مقررات این قانون نمیشود. اما مشمول مقررات راهنمایی و رانندگی بوده که رانندگی با پوششی خطرناک برای امنیت عمومی را منع کرده و بنابراین ممنوع است.
منظور از مکانهایی که در آنها خدمات عمومی عرضه میشود نیز مجموعه نهادها، دادگاهها و ادارات دولتی و همچنین سازمانهای با رسالت ارائه خدمات عمومی است.
از این جمله است انواع ادارات و مؤسسات عمومی دولتی، مؤسسات وابسته به تقسیمات کشوری، شهرداریها، دادگاهها، فرمانداریها، بیمارستانها، کلینیکها، دفاتر پستی، مؤسسات آموزشی (دبستان، راهنمایی، دبیرستان، دانشگاه) دولتی و خصوصی، صندوقهای یارانه، دفاتر بیمه درمانی پایه، دفاتر کاریابی، موزه ها و کتابخانه ها.

آیا پوشش چهره در پرستشگاهها نیز ممنوع است؟
چنانچه پوشش چهره به دلیل حکم مذهبی مورد تأیید متولی محل باشد، این پوشش در داخل پرستشگاه ممنوع نیست. در موارد دیگر، نظام حاکم، نظام خاص برقراری نظم در پرستشگاهها بوده، نیروی انتظامی فقط در صورت درخواست متولیان و مسئولان پرستشگاه حق مداخله دارد.

اگر کسی چهره خود را یپوشاند چه اتفاقی می افتد؟
پلیس و ژاندارمری اختیار گزارش تخلف و تنظیم صورت مجلس دارند.

مجازات کسانی که به قانون عمل نکنند از چه قرار است؟
عدم رعایت ممنوعیت پوشش چهره در فضای عمومی مشمول مجازات نقدی تا حداکثر 150 یورو بوده، اعلام حکم در صلاحیت دادگاههای محلی است.

آیا کسانی هم که به اجبار ناچار به پوشش جهره شده اند نیز مشمول مجازات خواهند بود؟
ممکن است پوشش چهره در فضای عمومی حاصل اعمال فشار باشد که مشمول حکم پوشش اجباری چهره خواهد بود.
این جرم موضوع ماده 4 قانون مزبور بوده (که ماده 10-4-225 مجدد را بر قانون کیفری افزوده)، شامل "کلیه اشخاصی است که شخص یا اشخاص دیگری را با توسل به تهدید، زور، اجبار، سوءاستفاده از اختیارات یا اقتدار جنسی، مجبور به پوشش جهره کنند". جرم موجب محکومیت به یک سال حبس و 30000 یورو جریمه است (که در صورت صغر سن فرد تحت اجبار دو برابر خواهد شد).
سرکوب اینگونه اعمال به دلیل عزم دولت برای مبارزه قاطع با انواع شکلهای تبعیض و خشونت نسبت به زنان که همانا تعدی غیرقابل قبول به اصل برابری زن و مرد است میباشد.
در صورت وجود اجبار که تشخیص آن با دادگاه است، مسئولیت کیفری فردی که مجبور به پوشش چهره خود شده متنفی است.

Dernière modification : 17/12/2012

بالای صفحه