تصویب قطعنامه جدید علیه ایران

شورای امنیت قطعنامه 1929 را به اکثریت گسترده آراء تصویب کرد. این قطعنامه، چهارمین قطعنامه مجازات علیه ایران است. در این مورد نیز مثل قطعنامه های پیشین در مورد تهران، پنج عضو ثابت رأی مثبت دادند. این قطعنامه شامل تدابیری در شمار فراوانی از عرصه هاست و از جمله ترابری، تسلیحات و بخشهای مالی و بانکی.

این قطعنامه تأکید مجددی است بر نگرانیهای عمیق جامعه جهانی نسبت به برنامه هسته ای ایران، نگرانیهایی که در آخرین گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز مورد تأیید قرار گرفته اند. گزارش آژانس نشان می داد که ایران، با نقض قطعنامه های شورای امنیت و شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی، به برنامه های غنی سازی و طرحهای مربوط به آب سنگین ادامه می دهد بی آنکه این برنامه ها و طرحها هیچ دورنمای صلح آمیز قابل قبولی داشته باشند. گزارش همچنین بر این نکته تأکید داشت که همکاری ایران با آژانس بسیار ناکافی است، خصوصاً در مورد مسائل مربوط به بعد نظامی برنامه ایران. قطعنامه ای که شورای امنیت تصویب کرده ضمناً نتیجه مخالفت ایران به پاسخدهی به پیشنهادهای گروه شش (آلمان، چین، ایالات متحده امریکا، فرانسه، انگلستان، روسیه) برای گفتگو و همکاری است.

چنین رفتاری چاره ای بجز تقویت مجازاتها در مورد ایران برای جامعه جهانی نگذاشت. جامعه جهانی با تصمیم به تصویب رشته چهارم مجازاتهایی که مسئولان ایرانی – و نه مردم ایران – را نشانه رفته اند، پیامی روشن به این مسئولان می فرستد: یا ایران با نقض حقوق بین الملل به برنامه های حساس خود ادامه می دهد و باید با انزوای فزاینده مواجه شود یا آنکه گزینه همکاری را انتخاب می کند و می پذیرد مذاکره حقیقی با گروه شش را آغاز کند.

مجازات، فی نفسه هدف نیست. قطعنامه و بیانیه شش وزیر امور خارجه در پایان رأی گیری یادآور این نکته است که آرزوی ما رسیدن به راه حلی از طریق مذاکره است که هم پاسخگوی نیازهای ایران باشد و هم جامعه جهانی را نسبت به اهداف برنامه هسته ای ایران مطمئن کند.

فرانسه از برزیل و ترکیه از بابت تلاشهایشان در این جهت متشکر است.

در گفتگو باز است وما امیدواریم که ایران سرانجام همکاری را برگزیند./.